No i stało się. Drogie dzieci - Lestat nie będzie miał netu w akademiku przez “cholerawieile” czasu. Jedyna możliwość to siedzenie na uczelni. A to nie jest zbyt wygodna sprawa bo do domu daleko. Także bardzo mi przykro ale ani ja ani Włos i Caleb nie będziemy obecni w internecie wieczorami. Nie płaczcie jednak za nami Wy wszystkie kobiety tak stęsknione naszego towarzystwa. Gdzieś tam tli się nadzieja, że w glorii i chwale powrócimy za czas jakiś. Ja ze swej strony mogę obiecać skrobanie czegoś w domciu i wrzucanie tego od czasu do czasu tu na bloga gdy się okazja nadarzy.

Oczywiście nie należy zapominać, że najlepsze kasztany są na placu Pigal (czy jak to tam idzie). Bedzie od dzisiaj mam nadzieję lepiej i rządni wrażeń śmiałkowie (śmiałkinie równie mile widziane ) będą mogli się zmierzyć z mymi wypocinami. A będzie o tyle ciekawie, że pisać zamierzam wieczorami (co znaczy po pijaku) i napastowany przez dwóch innych słowiańskiej duszy ziomków. Wszystko to czyni to miejsce wysoce niezdatnym do czytania dla ludzi, którzy nie są w jakiś sposób związani ze mną znajomością (powiedzmy sobie to prosto w twarz, szkoda waszego czasu na takie gnioty). Reasumując i nie przedłużając: powodzenia, przyda się.

Informuję, że chwilowo nie ma żadnych informacji.